Patrząc wstecz

Wszystko się kiedyś kończy. Zaczyna się, trwa i kończy, zawsze pozostawiając po sobie niedosyt. Jednak taka jest kolej rzeczy i trzeba to zaakceptować i sobie z tym radzić, bo zmienić sie tego nie da.

Dzisiaj, 1 lipca Chelsea Londyn Football Club opuściła 4 piłkarzy. Jeden o swoim odejściu poinformował miesiąc wcześniej, więc wszyscy mieliśmy czas, aby się z tą wizją oswoić i poszukać jego następcy, następcy Króla Didiera.

Pozostała dwójka doczekała sie pożegnania na oficjalnej stronie klubu. Przez wielu niechciani, wyklinani, mieszani z błotem i najchętniej wyrzuceni z klubu, lub sprzedali. Jeden z nich, rodak tego pierwszego, po zmianie trenera zaczął grać o niebo lepiej i mógł zostać, gdyby zarząd tego chciał. Jednak nie chciał, a chciec powinien, bowiem zawodnik rodem z Wybrzeża Kości Słoniowej przez te kilka lat grał dobrze, lepiej niż przeciętny piłkarz.

Może nie wybijał się ponad poziom, bo nie jest to łatwe mając obok siębie takich graczy jak Terry, Lampard, Essien, Cech, Torres - znane na całym świecie gwiazdy footballu. Przy nich zawodnikowi, takiemu jak Kalou łatwo nie było, ale pół setki bramek nam zapewnił i bardzo nam pomógł podczas swojego pobytu na Stamford Bridge.

Ten drugi nie potrafił przekonać do siebie kibiców, przynajmniej większości mi znanych. Jego odejście było domagane przez kibiców już od dłuższego czasu, następny mogli się zmieniać, w pewnym momencie mogło ich nawet nie być, ale wystarczył następny mecz i temat wracał jak idealny bumerang. Jose Bosingwa grał średnio, jeśli zachwycał, to sporadycznie, były to raczej wyjątki potwierdzające regułę. Nie potrafił utrzymać formy, ani wygrać rywalizacji z Ivanoviciem, więc musiał odejść.

4 zawodnik to młody Jacob Mellins, który wybrał grę dla Barnsley. Kibice Chelsea zapamiętają go głównie za to, że odpalił w Cobham granat dymny, a ci bardziej dociekliwi znajdą nawet wzmiankę o jego występie w Lidze Mistrzów z Żyliną. Zmienił swojego kolegę, prawie równieśnika - Josha McEachrana.

Tak więc 4 odeszła, a miejsce po nich trzeba kimś zapełnić. Doszła do nas narazie 3 piłkarzy, tak więc łatwo można obliczyć, że jeszcze co najmniej jeden nowy nabytek by się przydał.

Zacznę od belgijskiej młodej, wschodzącej gwiazdy footballu. Były zawodnik Lilie mógł trafić do Manchesteru lub Londynu. Tej drugiej opcji nie brał pod uwagę, do czasu aż Chelsea wygrała Ligę Mistrzów. To było jak magnes dla Edena Hazarda, który przeniósł się na Stamford Bridge. Z pewnością jeśli porównamy same umiejętności do umiejętności Kalou, to nasza drużyna uzyska spory progres.

Pozostała dwójka to Marko Marin i Kevin de Bruyne. Niemiec i Belg to młodzi piłkarze, którzy raczej będą się rozwijać i powoli wchodzić do pierwszego składu. Nie zapominajmy o Gaelu Kakucie, który może się okazać takim objawieniem, jakim był w tym sezonie Daniel Sturridge. Oczywiście tego mu życzymy z całego serca.

Brakuje następcy Jose Bosingwy - Azpilicueta, Maicon, Van der Wiel, Piszczek, czy Hutchinson albo Kane - kogokolwiek wybierze Roberto, zaufam mu, bo osiągnięciami zdobytymi w zaledwie 76 dni pokazał, że trzeba mu zaufać.

Przydałby się jeszcze jakiś napastnik, bo oprócz Torresa mamy tylko Sturridge'a i Lukaku. O ofensywnego pomocnika także wypadałoby się postarać, bowiem Lampard, Meireles, Ramires, Essien, Mikel czy Romeu to nie piłkarze mogący fantastycznie rozgrywać piłkę, a nie możemy tego ciężaru zrzucić na barki Maty i Hazarda.

Tak wiec dzisiaj, 1 lipca, na kwadrans przed finałem EURO 2012 żegnamy naszych piłkarzy, którzy na zawsze pozostaną w naszych sercach. Didier, Salomon, Jacob i Jose - powodzenia w nowym klubie. Eden, MArko, Kevin, Gael i miejmy nadzieję ktoś jeszcze - Witamy w Chelsea.