Co przyniesie sezon bez Champions Leauge?

Już niespełna miesiąc dzieli nas od rozpoczęcia ligowego sezonu w Anglii. Jaki będzie to sezon? Czy doczekamy się kolejnych ?sensacji? i mistrza na którego nikt wcześniej nie stawiał?

Co zaprezentują oba kluby z Manchesteru pod wodzą Mourinho i Pepa Guardiolii przede wszystkim czy Conte otrze łzy fanom The Blues po koszmarnym poprzednim sezonie? Już niebawem poznamy pierwsze odpowiedzi.

Sezon 16/17 zapowiada się emocjonująco. Mourinho objął United, Guardiola City a Conte Chelsea, do tego Klopp w Liverpoolu, Wenger w Arsenalu. Takiej konstelacji gwiazd trenerskiego fachu w jednym sezonie dawno nie było. Pochettino w zeszłym sezonie długo walczył z Kogutami o chwałę lecz ostatecznie marzenia o tytule rozwiała Chelsea remisując z drużyną Pochettino 2:2 pieczętując tym samym mistrzostwo Lester.

No właśnie jak zaprezentują się Lisy? Ostatnio czytałem wypowiedź Ranieriego mówiącą o tym, że Lisy pragną zdobyć szybko 40 punktów, utrzymać się a potem zrewidują cele na resztę sezonu.
Premier Leauge dobitnie potwierdza, że wygrać ligę jest bardzo trudno zaś obronienie tytułu jest zadaniem wręcz niemożliwym. Od lat obowiązuję tu zasada bij mistrza i nawet zespoły ze strefy spadkowej uprzykrzają życie pretendentom do tytułu.

Dowodów można szukać w poprzednim sezonie. Chelsea przystępowała do sezonu jako świeżo koronowany mistrz Anglii, lecz brak znaczących transferów słaba forma architektów sukcesu z sezonu 14/15 sprawiła, że w listopadzie więcej fanów The blues drżało o spadek niż śniło o tytule. A konkurenci nawet przez chwilę nie odpuszczali, wręcz przeciwnie Boruc, Fabiański, De Gea czy Aguero grali przeciwko Chelsea mecze życia co przy słabej formie naszych obrońców niepewnym jak nigdy Courtois i nie skutecznym ataku sprawiało, że o ligowe punkty było niezmiernie ciężko.

Premier Leauge słynęła niegdyś jako najlepsza liga na świecie. Zespoły z Top4 co roku meldowały się w półfinałach Ligi Mistrzów tocząc równe boje z Barceloną, Bayerem czy świetnym wówczas Milanem. Jednak PL w ostatnich latach bardzo się zmieniła, zagraniczni inwestorzy, bajońskie kontrakty telewizyjne sprawia, że zespoły z dolnych rejonów tabeli sprowadzają za duże pieniądze coraz lepszych graczy z całego świata.

Poziom niesamowicie się wyrównał przez co o ligowe punkty niekiedy trudniej niż o triumf w europie. Brak zimowej przerwy do tego dwa krajowe puchary, Liga Mistrzów cze Liga Europejska do tego mecze reprezentacji sprawia, że piłkarze często maja w nogach po 60 meczy w sezonie!!

Nie zapominajmy, że piłkarze to zwykli śmiertelnicy którzy nie są w stanie grać na najwyższym światowym poziomie przez cały rok, potrzebni są więc wybitni zmiennicy którzy zastąpią największe gwiazdy aby złapały oddech i odzyskały świeżość. PL w Anglii i na całym świecie jest czymś wyjątkowym trenerzy największych drużyn często opuszczają swoim gwiazdom mecze w krajowych pucharach czy Lidze Europejskiej tak aby byli dobrze przygotowani na West Brom czy Sunderland w lidze.

Brak Chelsea w Lidze Mistrzów w przyszłym sezonie paradoksalnie może wyjść drużynie na dobre. Oczywiście nam jako fanom jest z tego powodu przykro, do tego klub traci krocie na premiach i biletach lecz piłkarze zyskują? Zyskują czas na odnowę biologiczna, czas na szlifowanie taktyki, regenerację sił czy zaleczenie drobnych urazów po ostatnim meczu.

W zeszłym sezonie Lester nie grało w pucharach europejskich, mało tego szybko odpadli z pucharów grając z drużynami absolutnie w ich zasięgu, skupili się tylko na lidze mając po 6-7 dni na regeneracje i przygotowanie taktyczne; Efekt chyba każdy pamięta.

Czy brak Chelsea w LM spowoduję niechęć największych piłkarzy do transferów do londyńskiego zespołu? Nie sądzę. Shanghai Shenhua i Jiangsu Suning nie graja w Champions Leauge a ściągają przecież graczy wybitnych.

Tak więc trzymajmy kciuki za naszych i wierzmy w końcowy sukces. Początek sezonu za niespełna miesiąc.


autorem felietonu jest Flinta