Antonio: Może na starość się uspokoję

Antonio Conte podziękował swojemu ojcu za zaszczepienie mu pasji do futbolu, jaką on sam pokazuje co mecz poza linia boiska.

Często rozpoczynam mecz z pomysłem, aby usiąść na krzesełku i cieszyć się grą, ale takie zachowanie nie jest typowe dla mnie, kibiców, moich piłkarzy i dla mojego ojca.

On oglądał nasz mecz z Watford i powiedział mi, że nie widział w nim we mnie pasji i głodu. Kiedy zaczynałem przygodę z futbolem mój tata był właścicielem i trenerem. Dzieciństwo spędzałem na boiskach i jeździłem z jego drużyną. Musze mu podziękować za pasję, jaką we mnie wszczepił dla piłki - mówi Antonio Conte.

Pamiętam, kiedy zaczynałem karierę trenerską, byłem asystentem szkoleniowców ale często krzyczałem podczas meczów więcej niż oni. Po zakończeniu meczu przepraszałem ich za to, ale taki jest mój sposób na życie. Być może kiedy się zestarzeję będę spokojniejszy, ale na razie poza linią boiska staram się popychać moich zawodników do boju.

Żyję meczem razem z piłkarzami, chcę, aby to czuli i jestem gotowy umrzeć za nich - dodaje Włoch.

Kiedy wygrywamy, znajduję w sobie spokój - jestem zmęczony, ale to dla mnie najlepsza chwila, cieszę się nią przez dwie trzy godziny a potem przygotowuję się do kolejnego meczu. Kiedy przegrywamy, to nie jest to dobry dla mnie moment. Wtedy wolę ciszę. Po takim meczu, kiedy jesteś zły, lepiej nic nie mówić. Ważne, aby się uspokoić, poświęcić na to jeden, dwa dni.